"Tylko miłość jest twórcza."

                         św. Maksymilian

Kronika Kaplicy pw. św. Maksymiliana w Sanoku 

ROK 2018

(czerwiec)

ROK 2018

(maj)

26 maja zorganizowaliśmy wieczór maryjny noszący tytuł: "Najlepszej z Matek". W Dniu Matki chcieliśmy podziękować naszym mamom za dar życia i wychowania lecz przede wszystkim uczcić Maryję naszą najlepszą z Matek. Po Mszy Świętej w ogrodzie obok plebanii liczna grupa wiernych zgromadziła się, by wspólnie zaśpiewać kilkanaście piosenek maryjnych, przeżyć katechezę o pięknie nabożeństw pierwszych sobót miesiąca wynagradzających za grzechy popełnione przeciw Niepokalnemu Sercu Najświetszej Maryi Panny. Spotkanie było także okazją by wspólnie spędzić czas, zapalić ognisko, zjeść kiełbasę i ciastko. To kolejna okazja by dać świadectwo naszej chrześcijańskiej wiary. Dziękujemy wszystkim, którzy zaangazowali się w to wydarzenie. Szczególne podziekowania dla nszych muzyków: Pani Małgorzaty Golarz- skrzypce, Panu Mateuszowi Putyrze - instrumenty klawiszowe, Panu Wojciechwi Michno - gitara.

Odsyłamy do galerii by zobaczyć fotorelację z tego wydarzenia.

 

15 maja przeżywaliśmy 10 Rocznicę śmierci ks. Wiesława Siwca. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył ks. Konrad Dyrda, Rektor Seminarium Duchownego w Przemyślu. Wygłosił okolicznościowe słowo Boże przybliżajac postać ks. Wiesława oczami alumnów Seminarium, których był Ojcem Duchownym a oni towarzyszyli mu w ostatnich chwilach Jego ziemskiej wędrówki. Po Mszy Świętej odbyło się spotkanie ks. Rektora z nauczycielami I LO w Sanoku na plebanii gdzie w twórczej rozmowie wspominano ks. Wiesława.

Odsyłamy do galerii by zobaczyć fotorelację z tego wydarzenia.

 

5 maja zakończyliśmy remont zakrystii. Zakupiono nowe meble, wymieniono płytki podłogowe oraz jedną ze ścian wyłożono kamieniem. Prac remontowych podjęli się Pan Stanisław Bodziak oraz Tomasz Kowalczyk. Wielkie Bóg zapłać wszystkim za ofiarność, dzięki której nasza Kaplica pięknieje.

ROK 2018

(kwiecień)

W dniach do 27 do 29 kwietnia uczestniczyliśmy w pielgrzymce po Sanktuariach Polski. Nawiedzilismy Janów Lubelski, Górę Kalwarię, Warszawę, Niepokalanów oraz Skarzysko Kamienną.

W Janowie Lubelskim poznaliśmy historię Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej. Tam też sprawowaliśmy Eucharystię. W Górze Kalwarii dane nam było poznać piękną postać św. ks. Stanisława Papczyńskiego założyciela Księży Marianów. Na noclegu gościliśmy w Centrum Caritas Polska w Warszawie. W drugim dniu naszego pielgrzymowania poznalismy historię naszej stolicy wraz z przewodnikiem Panem Michałem. W południe odprawiliśmy Mszę Świetą w Świątyni Opatrzności Bożej a po południu gościlismy w Sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Na spoczynek nocny udaliśmy się do miejscowości Rozalin. W niedzielę natomist nawiedziliśmy Niepokalnaów w 100 Rocznicę świeceń kapłańskich św. Ojca Maksymiliana Patrona naszej wspólnoty. Zmierzając w kierunku Sanoka przybyliśmy jeszcze do Skarżyska Kamiennej by pokłonić się Matce Bożej Ostrobramskiej.

Dziekujemy za wspólną radość pielgrzymowania.

Rok 1985 cd.

 17 i 22 czerwca miejsce powstawania kaplicy odwiedził przedstawiciel Rejonowego Urzędu Spraw Wewnetrznych kpt. B. Był bardzo grzeczny, inteligentny ale wiadomo kogo i co reprezentował. Wypytywał o sprawy związane z remontem.

Wykorzystano moment obecnosci ks. Bp. Błaszkiewicza podczas wizytacji kanonicznej i zaproponowano poświęcenie remontowanego budynku na kaplicę.

Poświęcenie odbyło się 16 czerwca 1985 r. w warunkach zblizonych do "stajni betlejemskiej". Ludzie przeżyli to ze wzruszeniem. Od 16 czerwca do 4 lipca trwało wystawienie Najświetszego Sakramentu w monstrancji i całodobowa adoracja. Chodziło o to by zawsze była grupka ludzi, w razie potrzeby gotowa do obrony budynku. Ludzie, szczególnie starsi wykazali wiele poświęcenia dyzurując nocami zwłąszcza że pomomo czasu letniego było bardzo zimno.

Rok 1985

14 marca przyjechał do Rektoratu ks. Bp. Ordynariusz Ignacy Tokarczuk i ksnclerz Kurii Metropolitalnej ks. Prałat Zdzisław Majcher. Po obejrzeniu budynków ks. Biskup zadecydował by remontować budynek gospodarczy pod katem Kaplicy.

27 marca inż. Franciszek Olszewski przyniósł plan remontu budynku gospodarczego.

29 marca zgodnie z życzeniem Bp. Ordynariusza został w Kurii przedłozony plan zagospodarowania i remontu. Rektorat otrzymał na ten cel od Ks. Biskupa 300 tys. zł.

Po szczegółówych oględzinach budynku gospodarczego podjeto decyzje o wymianie całego zadaszenia.

3 czerwca Pan Sabat rozpoczął remont dachu.

11 czerwaca zjawiła się Komisja z Urzędu Miejskiego w trzyosobowym składzie (SS, FM, BZ) oskarżając o samowoale budowlaną i nakazując natychmiastowe wstrzymanie prac.

Po konsultacji z Biskupem prac nie zaprzestano.

19 czerwca przyszła decyzja od Naczelnika Miasta Sanoka (GR) potwierdzajace wstrzymanie prac remontowych. Prace jednak nadal kontynuowano.

Po zakonczeniu remontu dachu 24 czerwca zaczęli pracę murarze, bracia Józef i Mieczysław Łach.

cdn.

Rok 1984 cd.

Cały budynek został objety centralnym ogrzewaniem, które wykonał inż. Hnat. Poprawiono także nakrycie dachowe ponieważ blacaha w kilku miejscach była zerwana.

W tym miejscu warto nadmienić, że trochę w pracach pomagała młodzież szkolna z II LO w Sanoku oraz kilku lektorów i ministrantów z parafii Przemienienia Pańskiego. Byli to uczniowie i wychowankowie ks. Krzysztofa.

W pierwszą niedzielę lipca 1984 r. Rektor przejął od Ojców Franciszkanów obsługę kaplicy św. Maksymiliana. Równocześnie osługiwał kaplicę szpitalną, gdyż od 1981 r. (czas "Solidarności") był etatowym kapelanem Szpitala Miejskiego w Sanoku.

10.08.1984 r. ks. Pacześniak zamieszkał przy kaplicy, tym samym kończąc posługę w parafii Przemienienia Pańskiego.

1.09. 1984 r. Rektor kaplicy przejął nauczanie religii po OO. Franciszkanach I LO.

Rok 1984 cd.

Dnia 10.04.1984 r. rozpoczęto prace remontowe. Głowny plan remontu przygotował inż. Franciszek Olszewski. Kilka dni pracuje ekipa Pana Cecuły ze Strachociny lecz po tygodniu rezygnują. Głowne prace przejmują Pan Józef Łach, kościelny w parafii Przemienienia Pańskiego, który wczesniej pracował na budowach jako murarz. Pomagał mu Pan Jerzy Skibiński jako pomocnik murarza. Zbrojenia i szalunki pomagał robić Pan Mieczysław Łach. W ramach remontu zostały wykonane nastepujące pomieszczenia: pokój gościnny, łazienka, schody do piwnicy, kuchnia, klatka schodowa na poddasze, dwa pokoje na dole, przedpokój i łazienka. Została wykonana nowa instalacja elektryczna w całym budynku. Prace te wykonał Pan Józef Olearczyk.

Rok 1984

Dnia 2.03.1984 r. Ordynariusz Diecezji Przemyskiej Ignacy Tokarczuk zaproponował przyjęcie Kaplicy św. Maksymiliana - Rektoratu ks. Krzysztofowi Pacześniakowi. Dnia 24.03.1984 r. ks. Krzysztof otrzymał nominację na rektora kaplicy. Do lipca ks. Rektor pełnił jeszcze obowiązki w Parafii Przemienienia Pańskiego, równoczesnie remontując część budynku, w którym mieści się kaplicaz zamiarem zamieszkania tam od najbliższych wakacji.

Rok 1983

Decyzją Kapituły Prowincjonalnej Zakonu Franciszkańskiego i pismem z dnia 15.12.1983 r. oraz pismem Kurii Biskupiej w Przemyślu z dnia 28.12.1983 r. kaplica pw. św. Maksymiliana /ul. Zagrody 10/w Sanoku została przekazana na rzecz Diecezji Przemyskiej.

Kronika cd.

Plan budynku mieszkalnego (plebania)

 

 Rok 1982

19.12.1982 r. została poświęcona kaplica w szpitalu. Mszy św. przewodniczył ks. Dziekan Adam Sudoł. W koncelebrze uczestniczyli ks. Prałat Kazimierz Pyś oraz ks. Antoni Szypuła.

Kaplica została zasadniczo zbudowana z funduszu Zespołu Opieki Zdrowotnej w Sanoku. Wykończenie: część boazeri, kasetony na suficie, ławki za pieniądze kościelne. Dyrektorem szpitala był wtedy dr Jan Pawlik. Od 14.12.1981 r. posługę kapelana w szpitalu pełnił ks. Krzysztof Pacześniak.